Sippi and Bujagali Falls

19 juni 2011

Na mijn week in het Noorden van Uganda waren we van plan via Mbale en Jinja weer naar Kampala te trekken. Het plan was om de Mount Elgon te gaan beklimmen (op 7 na hoogste berg in Afrika – 4,321m) maar dat koste zo’n 70 dollar per dag en kon ik in ieder geval niet meer betalen dus ging helaas niet door! Dus besloten we vooral een relaxte mzungu week te hebben na het primitieve Noorden en de heel erg mooie Sippi Falls te gaan bekijken. Daar is het uiteraard niet bij gebleven en hebben alsnog wat levensgevaarlijke activiteiten beleefd. 

Na een paar dagen in Mbale te hebben geslapen, gegeten, geinternet en weer geslapen zijn we naar de Sippi Falls gegaan waar we weer enorm mooie landschappen hebben kunnen aanschouwen en zijn na wat te hebben geklauterd wat gaan eten en hebben een heel leuke potje monopolie met een plaatselijke dame gespeeld! Helaas was mijn eten (red chili curry/soup) niet echt goed klaargemaakt waar ik die nacht ook achter kwam. Bijna heel de nacht wakker gelegen, heel mijn maag er in zo’n 4 tot 5 sessies kotsen uitgegooid en de ergste diarree die ik ooit heb gehad. Toen de boys (Jur en Tinus) de volgende dag dan ook de enorme mooie wandeling in/om/onder de Sippi falls en omstreken moest ik helaas in bed blijven en heb die hele dag gemist. 

Ook de dag erna in Mbale ben ik nog zwak geweest en de diarree kreeg ik maar niet weg maar door goed te drinken en eten (veel vezels en fruit) en 6 norrits per dag + mezelf wat fitter te maken door weer sit-ups en push-ups te gaan doen kreeg in de voedselvergiftiging al snel onder de hand omdat ik zeker niet voor zo’n lange tijd als Martijn er aan wilde lijden. 

Toen we dan ook donderdag naar Jinja vertrokken was ik weer het mannetje en alhoewel mijn lichaam nog steeds niet hersteld was met volle mentaliteit (en volle zware bepakking) met alles weer meegedaan. In de bus naar Jinja nog een goed gesprek gehad met een man die 3 jaar in Irak had gestreden (onder de Amerikanen) over van alles en nog wat. Ik wist zelf niet dat er Ugandezen in Irak aanwezig waren en omdat ik er normaal gesproken wel goed van op de hoogte ben ga ik daar in Nederland nog eens flink eens over inlezen. 

In Jinja zijn we weer bij Adrift (waar ik mijn allereerste week verbleef) gaan chillen/overnachten waar we twee leuke zwitserse meisjes zijn tegengekomen. Martijn heeft daar ook begungeejumped. De dag erna naar de Bujagali Falls gegaan waar we lekker hebben gezond en gechilled. Daar was ook een of andere atleet (Giovanni) die elke dag alleen maar zwom, kayakte, trainde en volgens mij echt een geweldig leven had. Hij had ook echt een enorm atletisch lichaam en was een van de weinige locals die het aandurfde om in de waterval zelf te springen (met jerrycan). Dat zag er enorm gevaarlijk en onmogelijk uit, DUS moesten ik en Juriaan het ook proberen 🙂 

Je had na de waterval een paar rotsen waar je te pletter tegen werd geslagen als je voor de waterval in het water zou springen maar Giovanni vertelde ons dat als je achter die rotsen het water in zou springen je tegen de stroming richting de rotsen kon zwemmen en zo van rots naar rots kon springen en zwemmen tot het midden van de waterval. Hij deed het eerste een keer voor maar dat zag er echt onmogelijk uit en hij was vooral ONDER water. 

Maar na twee zwemvesten te hebben geregeld wilde we het toch proberen, vooral na de week lang niet meer iets gevaarlijks te hebben gedaan. Giovanni vond dat heel gaaf want er waren nog nooit westerlingen geweest die het hadden aangedurfd. Aangezien ik de eerste was die sprong ben ik dus zelfs de allereerste mzungu die het heeft aangedurfd (dus toch nog ergens de eerste geweest) en zo begon het avontuur waar we achter Giovanni aan naar rots naar rots sprongen, als een bezetene naar de rots toezwommen en er dan met alle macht aan vastklampten. Tot we na 3 jumps in het midden waren gekomen en we in het midden van de stroming konden springen. 

Aangezien er een filmpje van is gemaakt upload ik die want die kan het best omschrijven hoe het was! Het was in ieder geval geweldig 😀 Ik ben na de eerste keer nog 2 keer zelfstandig gegaan maar omdat ik de derde keer in een draaikolk terecht kwam en daar alleen met heel veel moeite uitkwam hield ik het er maar bij, wel flink voldaan. Die avond hebben we nog heel lekker gegeten en zijn toen gaan kingen (bierspel) met een van die zwitserse meisjes wat een bikkel bleek te zijn dus zijn tot een uurtje of 4 bezig geweest, wat ook heel erg leuk was! 

Daarna rustig aan naar Kampala vertrokken, waaruit we dalijk weer vertekken naar Makerere om op een schooltje te werken van Sander waar we tegen accomodatie/voedselkosten huishoudelijke klusjes gaan doen. Ik ga er ook aan locals informatie over inwinnen hoe je het best kan jagen, villen en klaarmaken van wilde dieren want ik wil mijn Afrika avontuur afsluiten met nog een ultieme BUSH-trip. Dat betekend zo nog even pijlen op de markt halen, speerpunt kopen en richting het avontuur (en werk)! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *