Categoriearchief: Mijn Agoge: 2011 Oeganda

Dit was mijn eerste reis naar Oeganda

Slechte boda boda driver, studenten en mr. Erik

25 mei 2011

Ik was van plan pas weer over een tijd een nieuw reisverslag te schrijven maar gewoon weer te veel meegemaakt vandaag. De eerste foto’s komen binnen stromen dus er is al een voorproefje geüpload! 

Vandaag ik mijn laatste relaxte nacht op mijn dorm, want morgen komt er een school volgens mij dus alles is bezet en ik had maar voor een week gereserveerd. Ik ga dus fijn in de tv kamer slapen en dat betekend weinig slaap! Maar goed, zo dus een laatste nacht heerlijk slapen want ik ben kapot! 

Het begon allemaal vanmiddag, ik moest geld pinnen bij de hoofdlocatie van Stanbic bank (de enige bank waar ik kan pinnen) en ik had via het guesthouse een boda boda driver gekregen die uiteindelijk erg onervaren bleek. Toen ik namelijk terugkwam van het pinnen (in een keer iets van 250 euro voor de komende tijd) stond die een beetje beteuterd te kijken en was zijn boda boda nergens meer te bekennen. Dus een beetje gemompel van ja de politie heeft hem meegenomen, kom mee blabla. Nauja vooruit, want hij was van het guesthouse, maar ondertussen dacht ik wel van kut ik heb nu ENORM veel cash bij me en stel ik moet iemand overkopen dan is het niet verstandig dat ze dat zien. Maar ondertussen was het ook erg druk op straat en dan is het ook niet zo verstandig. Tijdens het lopen naar het politiestation dus snel iets van 50.000 in mijn ‘dagportemonnee’ weten te stoppen. 

Daarna geforceerd nonchalant binnen het politiestation gelopen (bewaakt door weer twee van die AK-47’s). Daar begonnen allerlei mannen heel boos tegen die boda boda driver te schreeuwen want blijkbaar is verkeerd parkeren (wat die dus had gedaan) een flinke overtreding. Die weer huilen en naar mij wijzen en verder huilen dus ik had niet echt een idee wat te doen. Maar weer geprobeerd met de ki kati, oliotya? Ze bleven gelukkig bij mij gewoon diplomatiek en aardig maar bleven wel tekeer gaan tegen die boda boda driver, want die was zijn motor sowieso kwijt. Uiteindelijk kwam ik dus tussenbeide en vroeg straight to the point hoeveel het zou kosten (hier kan alles met geld) wat me 50.000 shilling (17 euro) zou kosten voor een ritje van 10.000 shilling (+3 euro) waarna die boda boda driver weer ging huilen en ik op mijn beste mzungu-stijl probeerde te negoiaten. Na echt een half uur overleg werd het dan 20.000 en moest uiteindelijk nog 1000 betalen aan een politieagent die geen zin had het hek te openen. Toen ik wegliep kreeg ik wel nog een compliment (van een van die schreeuwende mannen) dat ik dat netjes had opgelost en de boda boda driver was eindelijk gestopt met huilen. 

Ondertussen botste die nog tegen zo’n 5 andere boda boda drivers aan, viel de motor een paar keer uit en ben ik maar gaan lopen, volgende keer regel ik mijn eigen boda boda driver ieder geval weer! 

Maar ik zou dus naar die student (Emmanuel) gaan die in Mokono studeerde. Het was de eerste keer alleen met de openbare taxi naar een ander stadje dus weer een nieuwe uitdaging. Uiteindelijk ging dat allemaal een stuk makkelijk dan ik had verwacht en stond ik voor een onwijs mooi gebied met chillende studenten waar ik werd opgewacht. Daar bleek Emmanuel Development te studeren (hey toevallig!) en was er ook nog eens president ofso (iemand die alles organiseerde) en zat samen met zijn vice-president een beetje te kletsen. 

Dat resulteerde ook direct in goede discussies over de ontwikkeling van Afrika en samenwerking tussen dat soort studenten toen ik het idee opperde om een internationale organisatie van ontwikkelings-studenten op te richten die zelfstandig bezig zou zijn met ontwikkelingshulp/onderzoek etc. en zij op de een of andere manier al vaag bezig waren met zo’n organisatie maar dan alleen binnen hun universiteit. Dus direct enorm enthousiast, werd direct meegenomen naar hun faculteit en hebben daar nog met echt tientallen andere development-studenten over zitten discussiëren (naast weer politiek, militaire problemen etc) waar ik opeens als een soort projectleider plannen zat te bespreken 😛 

Ben die dag nog naar een lezing geweest (ging over het nieuwe testament en niet heel interessant) waar het me wel echt ultiem studeren leek. Wel overdekt maar gewoon in de buitenlucht tussen allerlei vogeltjes en groen, en een professor die enorm enthousiast aan het vertellen was. Na wat gegeten te hebben (ik heb eindelijk de beroemde matoke gegeten!) zou ik een discussie-les meemaken. Daar wordt dan ik een klein groepje de lezing besproken en over gediscussieerd. 

Ook weer super interessant om daar bij te zijn, en een enorm enthousiaste leraar die mij als mzungu vooral een beetje zat te testen maar ik zat als toeschouwer wel echt te genieten hoe leuk die les was. Na een uur waren ze klaar en wilde ze eigenlijk weglopen. TOT DIE LERAAR OPEENS ZEI! 

Go back to your places, i nearly forgot it but Mr. Erik has a little speech about his organisation for you! Waar ik echt opschrok van kut! wat nu! dus ik met een redelijk rood hoofd voor een klas van 30 afrikaanse developmentstudenten (ik studeer nog niet eens) blijkbaar mijn idee over die nog niet bestaande organisatie moest gaan vertellen. Dus in het begin een beetje onhandig het idee vertellen van een NGO bestaande uit development-studenten vanuit de hele wereld die onafhankelijk te werk konden gaan om met de studenten en lokale investeerders ipv de regering aan de ontwikkeling van afrika te werken en ik mijzelf ging specialiseren in militaire problemen en dat via die president (en vice) het contact hier in uganda zou beginnen etc waarna ik gewoon een applaus kreeg en daarna nog werd bedankt door die leraar! Bizar! Maar het doel om hier alleen in contact te komen is momenteel redelijk geëscaleerd 😛 

Ik ga slapen want ik moet het even laten bekomen allemaal! Ciao 

Mzungu Time

21 mei 2011

Na 3 uur te hebben gewacht tot er weer stroom was ga ik er eens goed voor zitten alles van de afgelopen dagen te vertellen. Momenteel heb ik een blauw oog en dikke/geschaafde elleboog, dus dat beloofd wat. 🙂

Toen ik de volgende dag wakker werd in het guesthouse ben ik direct met onze chauffeur Radjab de stad in gegaan voor malariapillen, een simkaart, Ugandan shillings en wat mzungu (westerling) eten. Enorm veel te zien, veel leger en politie op straat, bijna alleen maar goed geklede Ugandezen en heel veel fruit. Toen ik terug kwam was het redelijk druk in het guesthouse en bleken er zo’n 13 Nederlandse toffe dames en heren te zitten die me mee uit eten vroegen bij een Koreaan.

En zo begon een wervelende eerste week met een aantal geneeskunde studenten die hun co-schappen hier in Uganda aan het doen zijn. Die avond was al erg gezellig en heel erg lekker gedronken en gegeten. Die nacht nog drankspelletjes gedaan en redelijk laat voor Afrikaanse begrippen naar bed (02:00). De volgende morgen werd ik gevraagd mee te gaan naar Jinja om te gaan raften en daar kon ik natuurlijk geen nee tegen zeggen! S’middags nog even met de boda boda de stad in gegaan en downtown een kijkje gaan nemen. Zijn toen met een shuttle naar Jinja gegaan waar we met zijn zevenen + bagage maar net inpasten en heb er 3 uur hele gave verhalen gehoord over de studententijd, geneeskunde-begrippen, en hun tijd in Afrika. We kwamen aan op ons resort naast de nijl met echt een enorm mooi uitzicht en overal aapjes, vogels, hagedisjes etc. Na erg lekker te hebben gegeten zijn we naar bed gegaan om de volgende ochtend 07:00 op te staan.

Er zijn trouwens tussen al deze verhalen door veel leuke foto’s gemaakt, vooral door de anderen, dus ik probeer zo snel mogelijk aan die foto’s te komen en ze online te zetten! Nog even geduld dus 🙂

Het raften werd georganiseerd door een paar Australische gasten en was in de Nijl, op een plek waar extreem veel stroomversnellingen zijn en kleine watervallen wat wij ook zeker gemerkt hebben. Na steeds een spannende afdaling wat soms gepaard ging met een flip over, of het verliezen van sommige inzittenden ben ik een keer uitgegleden en had daarmee mijn elleboog flink geschaafd, maar met 6 aankomende artsen was desinfecteren echt geen probleem.

Die avond zijn we na weer heel lekker te hebben gegeten samen met de australische gasten gaan feesten waar dingen gebeurden zoals een TNT bomb (glaasje brandende drank aan je tepel vastplakken doordat het een vacuüm zuigt), shotten in een kayak aan het plafond en nog veel vreemde dingen. Ik ben toen ook de praat geraakt met de barmannen Moses en Patrick, waarvan Patrick een Ugandese student was die iets met business studeerde. Met hem heb ik dan ook uren lang over van alles en nog wat gepraat en andere mijn militaire bevindingen over Afrika, de rellen in Kampala, Joseph Kony etc. Zijn naam, mailadres en telefoonnummer in bezit dus de eerste student is binnen.

De volgende dag wilde vooral Marjolein bungeejumpen en ik kon natuurlijk niet afhaken dus zijn we uiteindelijk met zijn vieren naar de 44 meter hoge toren geklommen die boven de Nijl stond. Het vette eraan was vooral ook dat je in de Nijl sprong, daar kopje onder ging en dan nog een paar keer ondersteboven van het uitzicht kon genieten. Het probleem bij mij was wel dat ik nogal hard met mijn gezicht in de Nijl sprong dus vandaar het blauwe oog 😉 maar vet was het ieder geval wel!

Gister zijn Max, Tom en ik terug naar Kampala gereden en na een vermoeiende rit door het festival genaamd Downtown op vrijdag kwamen we na 3 uur redelijk vermoeid aan en zijn al snel gaan slapen. Tom en Max moesten vandaag door naar Kosoro om daar in een ziekenhuis te werken dus ik heb vandaag even een rustdagje met veel chillen, slapen, internetten, eten en lezen 🙂

Maar foto’s zeggen natuurlijk nog veel meer, dus nogmaals, die komen er zo snel mogelijk aan!